Yüzme Stilleri

Yüzme Stilleri Serbest Yüzme

Yüzme stilleri arasında serbest yüzme tekniği en hızlı yüzme stilidir (Kalkavan 2004). Kol çekişinin başlangıcı, vücudun tamamen suya paralel olması ve kolun omuz yardımı ile başın önünden uzanılabilen en uzak noktadan suya girişiyle yapılır. Girişin yapılmasından sonra elin dıştan içe çok kısa bir hareket ile vücut altından kolu geriye kadar çekişini yapıp, su içindeki kol hareketi bitirilir. Kolun bacak hizasından çıkışı yapıldıktan sonra omuz yardımı ile kolu dirsekten kırıp suyun dışında başın önünden tekrar suya girişini yapmak için uzatıp kol turu bitirilir. Ayak vuruşu kollar ile uyum içerisinde çalışmalıdır. 2 kol çekişte toplam 6 ayak vuruşu yapılmalıdır. Nefes almak için başın uygun bir şekilde çevrilmesi şarttır, aksi takdirde vücut pozisyonu, kol hareketlerinin simetrisi ve bacak hareketlerinin planı bozulabilir ve bu şekilde yüzme randımansız bir hale gelebilir (Akademi Yüzme 2009).

Yüzme Stilleri Sırtüstü Yüzme

Sırtüstü yüzme (arka kol yüzme) stili, serbest yüzüş tekniğinin tam tersi bir tekniktir (Bozdoğan 2003). Sırtüstü stilde kol çekiş ve ayak vuruş dönmeleri çok önemlidir. Sırtüstünün diğer branşlara göre avantajı ise; bu stilde herhangi bir nefes probleminin olmamasıdır. Başın pozisyonu sabittir (Bozdoğan 2005). Kol hareketleri, vücut ve ayaklarla koordinelidir (Urartu 1995).

Sırtüstü yüzücüleri, sualtı çekişlerini dört hareketle yaparlar. Bu hareketler sırasıyla kolun serbest bırakılması, su yüzeyine çıkışı ve su üzerindeki eski haline getirilmesiyle devam eder. Süpürmeler, ilk aşağı süpürme, ilk yukarı süpürme, ikinci aşağı süpürme ve ikinci yukarı süpürme şeklindedir (Bozdoğan 2003).

Sırtüstü ayak hareketi, serbest stildekine çok benzemektedir. Fakat bacakların çapraz olarak yukarıda ve aşağıda vurulması farklıdır. Yukarıdaki vuruş iticidir, ama aşağıdaki vuruş itici değildir. Ayak vuruşu, bacağın kalçadan bükülmesiyle başlar, dizdeki açma ile devam eder ve ayağın kısmi gerilmesi ile sonlanır (Bozdoğan 2005).

Kurbağalama Yüzme

Kurbağalama stilinde yüzücüler yan-dairesel kol çekişleri ve “kamçı” olarak adlandırılan ayak hareketlerini kullanırlar. Kurbağalama, yüzme stillerinin en yavaş olanıdır. Yüzücüler, ayak vuruşu döneminde itici kuvvetin evrelerinde büyük bir güç meydana getirseler de bacaklarını çekerken bu gücün büyük kısmını harcarlar. Bu da onların diğer stillere oranla ortalama hızlarını oldukça düşürür. İleri dönük hızda büyük devirsel değişimler kurbağalamayı diğer yüzme sitilleri içersinde en yavaş kılar (Bozdoğan 2005).

Kurbağalama stilinde hareket, uzanma pozisyonunda, vücut su yüzeyine paralel ve düzgün bir çizgi halinde olmalıdır. Sadece yüzün bir kısmı ve kafa su altında tutulmalıdır. Kollar ve eller tamamen ileri doğru uzanmış, ayaklar ve topuklar elden geldiğince sabit ve birbirlerine yaklaştırılmalıdır (Urartu 1995).

Kelebek Yüzme

Kelebek, yüzme stilleri içerisinde en zor yapılanıdır. Kollar ve ayaklar sanki birleşikmiş gibi beraber hareket eder. Bir uzuv ne yaparsa diğeri de aynısını gerçekleştirir.

Kelebek stilinde hareketin merkezi beldir. Bel, bu stilde diğerlerinde olmadığı kadar önemlidir. Kurbağalama yüzme tekniğindeki gibi, kelebek tekniğinde de nefes alıp verme başın yukarıya kaldırılması ile gerçekleştirilir. Bazı yüzücüler nefes almak için başlarını kaldırıp yandan almayı tercih ederler (Akademi Yüzme 2009).

Yüzme teknikleri arasında en yeni olan kelebek yüzme, 1935 yılında Uluslar Arası Yüzme Federasyonu’nun kurbağalama-kelebek kural ayrımı yapıldığında meydana çıkmıştır (Kalkavan 2004).

Kelebek teknikte diğer tekniklere göre daha aşağıve yukarı hareket vardır. Bu hareketler 3 ana faktörden oluşur (Günay 2008).

1. Ayakların aşağı hareketi, kalçayı yukarı kaldırır.

2. Kolların öne doğru savrulması, baş ve omuzları aşağı doğru çeker.

3. Kol çekişinin ilk kısmı, baş ve omuzları yukarı kaldırır (Bozdoğan 2005).

Yüzme kurslarımız hakkında bilgi almak için lütfen tıklayınız.

Yüzme stilleri ile ilgili videolar için lütfen tıklayınız.